یا امیر المومنین!

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

پ.ن:

آدم گاهی دلش برای بقای ایمان می لرزد.زمانه ی سختی شده است برای دین داربودن و دین دار ماندن.شعر را که می نوشتم خواستم تهش یک ان شاء الله اضافه کنم که منصرف شدم.به هر حال پناه می بریم بر خدا از این که روزی برسد که با علی(ع) و اولاد علی(ع) نباشیم یا بدتر آن که در جبهه ی مقابلشان باشیم.پناه بر خدا.